Πολύ συχνά ακούμε τον όρο <<οριοθέτηση>>. Για κάποιους γονείς, ίσως ο όρος αυτός αποτελεί συνώνυμο της τιμωρίας, κάτι το οποίο δεν ισχύει. Στο σημερινό άρθρο θα δούμε τι είναι η οριοθέτηση, σε τι στοχεύει και τι αποτελέσματα μπορεί να μας δώσει.
Ορισμός
Αρχικά, ο όρος << οριοθέτηση >> είναι σύνθετος: όριο + θέτω. Με απλά λόγια, είναι η διαδικασία με την οποία θέτουμε όρια σε έναν άνθρωπο και συγκεκριμένα σε αυτό το άρθρο θα μιλήσουμε για τα παιδιά. Γενικά, τα όρια έχουν πολλές κατηγορίες και αφορούν πολλές και διάφορες ηλικιακές ομάδες, εκ των οποίων και τα παιδιά.
Στόχος
Αρχικά, ο στόχος της οριοθέτησης στο παιδί είναι να υπακούει σε κανόνες, αφού πρώτα κατανοήσει τους κανόνες. Επιπλέον, αυτό θα ήταν καλό να γίνεται από νεαρή ηλικία, διότι με απλά λόγια, τα παιδιά δεν αποκτούν δυσκολίες με την συμπεριφορά τους στα διάφορα κοινωνικά πλαίσια, όπως είναι το σχολείο, μια βόλτα στο πάρκο, η εκκλησία, η αναμονή στον γιατρό κτλ.
Διαχωρισμός τιμωρίας και οριοθέτησης
Ας τα πάρουμε ένα – ένα. Πρώτα, το πρώτο και δυνατότερο συναίσθημα που δίνει ο κάθε γονιός στο παιδί του είναι η αγάπη. Αμέσως μετά, έρχεται η πειθαρχία. Και εδώ ακριβώς έρχεται η ειδοποιός διαφορά: η έννοια της πειθαρχίας συναντάει την έννοια της διδασκαλίας. Από την άλλη, η τιμωρία συναντάει την έννοια της απαγόρευσης και της αρνητικής ενίσχυσης.
Πώς διαχειρίζομαι ένα ξέσπασμα και θέτω όρια
Αρχικά, δεν πρέπει να κάνουμε σύγκριση μεταξύ των παιδιών και των ηλικιακών ομάδων. Η πειθαρχία πρέπει να ταιριάζει σε κάθε παιδί. Επίσης, είναι πολύ σημαντικό να ξεκινάει από νεαρή ηλικία, ακόμα και από βρέφη. Είναι πολύ σημαντικό να βάλει ο κάθε γονιός το παιδί του στην διαδικασία να σκεφτεί γιατί το έκανε αυτό. Όσο μικρότερο είναι το παιδί, τόσο περισσότερο πρέπει να καταλάβει τι το οδήγησε σε μια<< κακή >> συμπεριφορά. Συζητάω με το παιδί μου. Βάζω τον εαυτό μου στην διαδικασία να βρει την πηγή του ξεσπάσματος. Έτσι, θα ενισχύσουμε και τον αυτοέλεγχο του παιδιού μας. Και το πιο σημαντικό από όλα είναι ότι το παιδί μου θα ξέρει ότι το καταλαβαίνω και μπορώ να το βοηθήσω.
Τελικές συμβουλές
Αρχικά, οι γονείς είναι τα πρότυπα τα όποια θα μιμηθεί ένα παιδί. Πρέπει και εμείς να δίνουμε στα παιδιά μας τα σωστά πρότυπα συμπεριφοράς. Επιπλέον, κάθε παιδί είναι διαφορετικό. Εάν το παιδί μου είναι ευαίσθητο, εάν το τιμωρήσω ίσως βιώσει συγκρούσεις στον εσωτερικό του κόσμο. Επίσης, η οριοθέτηση είναι κάτι το οποίο δίνουμε στο παιδί να καταλάβει και οι θεραπευτές και οι δάσκαλοι. Πολλές φορές, ο πρώτος μας στόχος για την θεραπευτική διαδικασία είναι η οριοθέτηση των παιδιών. Τέλος, η οριοθέτηση και πειθαρχία σίγουρα είναι κάτι δύσκολο και πολλές φορές τα παιδιά αντιδρούν. Είναι σημαντικό να έχετε στο νου σας ότι αυτό τους κάνει καλό και όχι κακό. Αν δείτε πως η κατάσταση φεύγει εκτός ορίων, ζητήστε την βοήθεια ενός ειδικού θεραπευτή. Αυτός είναι ο ρόλος μας: να ήμαστε δίπλα στο παιδί και την οικογένεια!
